กลุ่มที่หนึ่ง มีความเห็นและความเชื่อที่เป็นด้านบวก ทั้งในเรื่องสุขภาพ ความคิด ความคาดหวังที่ดี เมื่อแก่ตัวขึ้น

กลุ่มที่สอง มีความเห็นและความเชื่อที่เป็นด้านลบ ประมาณว่า “การออกกำลังกายไม่ได้ทำอะไรให้ดีขึ้นหรอก ยังไงก็ต้องป่วย ต้องตายอยู่ดี”

ปรากฎว่า เมื่อผ่านไป 23 ปี กลุ่มที่หนึ่งมีอายุขัยเฉลี่ยมากกว่ากลุ่มที่สอง ถึง 7.6 ปี ซึ่งเป็นตัวเลขที่แตกต่างกันมาก

การศึกษานี้ต้องการจะบอกอะไรกับเรา?

แน่นอนว่า ผลลัพธ์ทุกอย่าง เกิดขึ้นได้ จากการกระทำ เวลาที่เราวางแผนจะลงมือทำอะไร ล้วนแต่เริ่มต้นจาก การตั้งเป้าหมาย ทั้งสิ้น

แต่คำถามคือ เมื่อบรรลุเป้าหมายแล้ว ยังไงต่อ?

ข้อเสียอย่างหนึ่ง ของการตั้งเป้าหมายโดยมีรากฐานมาจากผลลัพธ์ที่ต้องการ คือ เรามีแนวโน้มที่จะ “หยุดทำ” เมื่อได้ผลลัพธ์ที่ต้องการแล้ว

ยกตัวอย่างเช่น การลดน้ำหนัก เราชอบมองเรื่องของการลดน้ำหนักเป็นเหมือน การจัดแคมเปญ โดยมีช่วงเวลาที่กำหนด และเมื่อบรรลุเป้าหมาย เราก็กลับมามีพฤติกรรมแบบเดิม ซึ่งทำให้น้ำหนักที่ลดลงไป กลับมา

James Clear ผู้เขียนหนังสือชื่อ Atomic Habits ได้กล่าวว่า แค่การวางแผน และลงมือทำ ไม่ได้นำมาซึ่งผลลัพธ์ที่ยั่งยืน

แต่สิ่งที่สำคัญกว่า ที่เราต้องทำคือ การกำหนดตัวตนของเราใหม่

เวลาที่เราต้องการลดน้ำหนัก 10 กิโล ให้เรามองลึกลงไปกว่าการวางแผนเรื่องการกิน และการออกกำลังกาย

แต่ให้ตั้งเป้าหมายว่า

“ต่อไปนี้ฉันจะเป็นคนที่ เลือกกินที่แต่ของที่มีประโยชน์ และจะออกกำลังกายสม่ำเสมอ”
“ฉันไม่ใช่คนที่ชอบกินขนมและของที่มีน้ำตาลสูง”
“ฉันเป็นนักกีฬาที่เข้มงวดต่อตารางฝึกซ้อม”

การกำหนดตัวตนของเราใหม่ เป็นเหมือนการปรับเปลี่ยน Mindset
ถ้าเรา “โฟกัส” ลงไปที่แก่นของพฤติกรรมแล้ว “ผลลัพธ์” แบบที่เราต้องการจะมาเอง และยั่งยืนกว่า

การศึกษาของมหาวิทยาลัย Yale เป็นข้อพิสูจน์ของเรื่องนี้ได้อย่างดี เพราะกลุ่มคนที่มีความเชื่อที่เป็นด้านบวก จะให้ความสำคัญต่อการออกกำลังกายมากขึ้น หยุดกินเหล้า หยุดสูบบุหรี่ และใช้เวลาอยู่กับคนที่มีมุมมองเป็นบวกเหมือนกัน

เมื่อเราได้ติดสินใจแล้วว่า คนแบบไหนที่เราต้องการจะเป็น
พฤติกรรมต่างๆในชีวิตประจำวันของเราจะค่อยๆ เปลี่ยนไป และจะยิ่งเห็นผลชัดเจนขึ้นเรื่อยๆในระยะยาว

เรา คือผลลัพธ์ของ สิ่งที่เราลงมือทำ

เรา คือผลลัพธ์ของ การตัดสินใจของเรา